Niets is ons teveel tijdens de lange ritten. Als we een plaats zien waar mensen echt moeite hebben gedaan om het dorp of de buurt mooi in te kleden, gaan we erop af.

Hier ook bij de groep van Jean-Luc, die een hele kar biggen had klaarstaan om het varkensvlees in de streek van Carhaix te promoten. Ik mocht zelfs een big vasthouden en poseren voor de dorpsfotograaf. Alleen had ik en de copilote Isabelle er niet op gerekend dat de handen er heel de dag naar blijven ruiken. Het eerstvolgende cafe met lavabo was pas tientallen kilometers verderop. Maar toen was de reuk van de big al die in de wagen gedrongen. Het leek wel alsof we iets minder verbruik hadden die dag. Misschien een idee voor de olieindustrie om varkensmest te gebruiken bij hun productie?